Četvrt veka je prošlo od 11. septembra 2001. godine, kada su islamistički teroristi oteli dva putnička aviona i njima srušili kule bliznakinje u gradu koji se s pravom smatra centrom savremenog sveta – Njujorku. Tada je život izgubilo 2.977 ljudi, ne računajući devetnaestoricu terorista. Svake godine, na mestu zločina održava se komemoracija, kojoj prisustvuju srodnici i bliski poginulih, kao i predstavnici političke klase, koji tim činom javno demonstriraju svoj patriotizam.
Aktuelnost terorističkih napada kao političkog instrumenta potvrđena je i kroz mnogobrojne kritike upućene harizmatičnom i popularnom gradonačelniku Njujorka, Zohranu Mamdaniju, levičaru i sekularnom muslimanu
Nakon toliko godina, 11. septembar je izgubio na značaju kao pokretač procesa donošenja političkih odluka, ali se još uvek koristi kao jedan od provokativnih političkih instrumenata u okviru američkog političkog diskursa. Drugim rečima, pomenuti 11. septembar već odavno ne znači sabrati podršku za neku novu vojnu invaziju na Bliskom istoku, ta politička oštrica je otupela. 11. septembar se sada u Americi koristi kao simboličko pomagalo unutar političkih sporova.
Islamo-levica
Sve uticajniji američki internet politički komentator, levičar turskog porekla, Hasan Piker, često je meta napada kritičara jer je 2019. godine izjavio da su Amerikanci zaslužili 11. septembar zbog agresivne spoljne politike njihove države. Cela njegova medijska persona zasniva se na provokativnim izjavama u okviru neokomunističkog diskursa, otuda i njegova javna podrška jednom od trojice najvećih i najozloglašenijih masovnih ubica 20. veka – Mao Cedungu. Oni koji polemišu sa njim sa pozicije centra unutar Demokratske partije i sa pozicija desnice unutar Republikanske partije, koriste upravo simbol 11. septembra kako bi dokazali njegovu političku nepodobnost.
U Americi je nedavno skovana i krilatica islamo-levica, koja neodoljivo podseća na ubojiti i opasan termin turbulentnog dela prošlog veka – judeo-boljševizam. Oni se, međutim, po suštini razlikuju. Judeo-boljševizam je kao politički termin imao zadatak da prenese sentiment kako Jevreji čine većinu komunističkog pokreta ili njime upravljaju, dok pojam islamo-levica treba da objasni privrženost zapadnih, naročito američkih, radikalnih levičara geopolitičkim ciljevima iza kojih stoje i islamisti, na primer tajna ili otvorena podrška Hamasu, ili pak islamističkom, autoritarnom Iranu.
U praktičnom smislu 11. septembar je poslužio kao izgovor za početak neuspelog projekta restrukturiranja i demokratizacije šireg regiona Bliskog istoka
U političkom smislu, 11. septembar je u američki javni diskurs uveo problematiku islama i islamizma, kao političke ideologije koja proističe iz tradicionalnog poimanja pravila te religije. On je u praktičnom smislu poslužio kao izgovor za početak neuspelog, kako će se docnije ispostaviti, projekta restrukturiranja i demokratizacije šireg regiona Bliskog istoka, dok je u kulturno-političkom smislu u američko društvo uveo novog „drugog“, do tada poznatog samo iz orijentalizma, romantizacije Levanta otuđenog od materijalne realnosti datog podneblja. Od trenutka 11. septembra, islam u Americi postaje izvor straha i prezira, zauzimajući mesto, dotad već deplasiranog, komunizma.
Desničari protiv gradonačelnika Njujorka
Aktuelnost 11. septembra kao političkog instrumenta potvrđena je i kroz mnogobrojne kritike upućene harizmatičnom i popularnom gradonačelniku Njujorka, Zohranu Mamdaniju. Ovaj levičar i sekularni musliman često je na meti američke desnice zato što je glasni kritičar izraelske politike, i to mu se češće zamera nego soc-populističke mere poput zamrzavanja stanarina i otvaranja državnih samoposluga. Poslednji talas kritika Mamdanija tiče se neposredno 11. septembra, budući da je na ceremoniji potpisivanja zvaničnih odluka koje se tiču komemoracije te tragedije poklonio nalivpero svom saradniku, a nekadašnjem advokatu jednog od terorista čiji je bliski rođak učestvovao u napadu na Njujork.
U tom pogledu, 11. septembar jeste odavno izgubio politički naboj da iz korena menja američku politiku, ali se i dalje koristi u svakodnevnim političkim obračunima desnice sa levicom, naročito imajući u vidu da je palestinski cilj postao glavno pitanje za levicu širom sveta.
